در مفهوم گسترده مشعل، آبگرمکن خانگی، اجاق گاز و حتی فندک را می توان نوعی مشعل در نظر گرفت. با توجه به اصل عملکرد خود، مشعل را می توان به عنوان وسیله ای تعریف کرد که مواد را از طریق یک واکنش شیمیایی از طریق احتراق به انرژی گرمایی تبدیل می کند - یعنی هوا و سوخت به نسبت مناسب از طریق یک پیش میکسر مخلوط می شوند تا کاملاً قابل احتراق باشند. مشعل را می توان با توجه به خواص مختلف آن به روش های مختلفی طبقه بندی کرد. با توجه به روش سوخت، به مشعل نفتی، مشعل گازی، مشعل روغن سبک و مشعل دوگانه سوز تقسیم می شود. از جمله: در کاربردهای خاص، مشعل های روغن به مشعل های روغن سبک، مشعل های نفت سنگین و غیره تقسیم می شوند. مشعل های گازی به مشعل های گاز طبیعی، مشعل های گاز شهری و غیره تقسیم می شوند که با توجه به حالت کنترل احتراق مشعل: مشعل آتش نشانی تک مرحله ای، مشعل آتش نشانی دو مرحله ای، مشعل تنظیم متناسب. با توجه به روش اتمیزه کردن سوخت، آن را به: مشعل اتمیزه مکانیکی، مشعل اتمیزه سازی متوسط تقسیم می کنند. با توجه به ساختار به دو دسته مشعل انتگرال و مشعل تقسیم می شود. در میان آنها اسپلیت مشعل عمدتاً در تولید صنعتی استفاده می شود، ویژگی اصلی آن سیستم احتراق، سیستم تامین، سیستم کنترل و غیره تجزیه و نصب می شود، این نوع دستگاه عمدتا برای تجهیزات بزرگ یا دمای بالا و سایر محیط های کاری خاص مناسب است. . به طور نسبی، قیمت فروش مشعل های تجاری در بازار به دلیل تولید و ساخت انبوه و تخصص پایین در زنجیره تامین بازار نسبتاً پایین است، در حالی که مشعل اسپلیت به دلیل نیاز به تخصص و نیاز نسبتاً بالا است. برای تیم های نصب حرفه ای، و قیمت فروش بازار نسبتاً بسیار بالاتر از مدت مشابه سال گذشته است.
